Jak opanować stres na maturze?

Stres uznawany jest w chwili obecnej za chorobę cywilizacyjną, przyczynę wielu schorzeń i chorób. Z drugiej strony podkreśla się jego nieuchronność, związaną z obecnym stylem i tempem życia.

Mniej mówi się o bardziej pożądanych jego właściwościach – przy odpowiedniej jego dawce jesteśmy bardziej skoncentrowani i wydajniejsi, bardziej zmotywowani do działania.

Jakikolwiek egzamin, sytuacja, w której jesteśmy poddawani ocenie, jest stresująca, siłą rzeczy więc tak ważny egzamin, jakim jest matura, odczuwamy jako silną presję. Nie bez powodu mówi się o niej, jako o najważniejszym egzaminie w życiu.

Co zrobić, by stres nas nie zjadł?

Podstawą jest tu, choć zabrzmi to dość banalnie, pozytywne myślenie. Przystępując do nauki musimy przystępować do niej z odpowiednim nastawieniem. Nie można skupiać się na ogromie materiału (poczekajcie na studia : ) czy lukach i brakach w naszej wiedzy. Zamiast tego pomyślcie o tym, czego już dokonaliście. Najdosadniej ujął to znajomy maturzysta, który na pytanie, czy się stresuje, odpowiedział, że nie tak bardzo, w końcu to nie pierwszy tak ważne egzamin (wcześniej był np. gimnazjalny i prawo jazdy). Liczy się systematyczność, metodyczna praca i pozytywne myślenie.

Odpowiednie proporcje pomiędzy...

Szkoda, że nie wiedziała o tym Ala - koleżanka z mojej klasy maturalnej (było to już kilka lat temu). Ponadprzeciętna uczennica, wysokie oceny i ambitne plany związane ze studiami i przyszłą pracą zawodową, do której drogę otwierała jedynie bardzo dobrze zdana matura z czterech przedmiotów. Już na prawie rok przed maturą rozpoczęła intensywne przygotowania. Ograniczyła kontakty towarzyskie (poza szkoła prawie jej nie widywaliśmy), cały wolny czas poświęcając na naukę i powtarzanie. Do tego doszły kwestie takie jak niedosypianie, brak rozrywek i aktywności fizycznej. Efekt – poziom stresu przed maturą, jak i podczas samego jej pisania sprawił, że nie mogła się skupić, co więcej – miała nawet problemy z czytelnym pisaniem. Po pół roku powtórzyła egzamin, z dużo lepszym efektem. Jak sama potem powiedziała - "... troche przesadziłam z tą nauką."

Co wynika z powyższego przykładu?

Nauka, systematyczna praca, powtarzanie i skupienie się na egzaminie to oczywiście konieczność. Tym niemniej nie można angażować w to całego siebie i całego wolnego czasu. W życiu każdego człowieka musi być czas i na pracę, i na przyjemności.

Jeśli powtarzając po raz kolejny daną partię materiału czujesz znużenie, przerwij na chwilę, rozprostuj się, a po chwili „przerzuć się” na np. inny przedmiot. Z pewnością nauka będzie bardziej efektywna.

Na kilka dni przed egzaminem, w ostateczności w przededniu postaw na wypoczynek! Oddaj się zajęciom, które sprawiają Ci najwięcej przyjemności, dobrze się najedz i – przede wszystkim – wyśpij. Dla tych, którzy silniej odczuwają stres godną polecenia techniką na jego zminimalizowanie jest wizualizacja. Zamiast skupiać się na niewiedzy, strachu przed wyjątkowo trudnymi pytaniami etc. wyobraź sobie jak najdokładniej dzień egzaminu. Począwszy od tego, jak wstajesz, jak jesteś ubrany/a, a skończywszy na samym momencie pisania. Wbrew pozorom jest to skuteczna technika, często stosują ją aktorzy walcząc z tremą.

Napisz w komentarzu poniżej jak Ty radzisz sobie ze stresem? Masz jakieś spawdzone rady?