Spis treści
Twierdzenia wprowadzające do dzielenia wielomianów.
W tej części nauki omówimy w jaki sposób wykonujemy operację dzielenia na wielomianach.
Mówimy, że wielomian [tex]P(x)[/tex] jest podzielny przez wielomian [tex]Q(x)[/tex] (gdzie wielomian [tex]Q(x)[/tex] jest różny od wielomianu zerowego), jeżeli istnieje taki wielomian [tex]S(x)[/tex], że:
[tex]P(x)=Q(x) \cdot S(x)[/tex].
Wielomian [tex]P(x)=x^3+x^2-4x-4[/tex] jest podzielny przez wielomian [tex]Q(x)=x+1[/tex], ponieważ istnieje wielomian [tex]S(x)=x^2-4[/tex] taki, że jest spełniona równość:
[tex]P(x)=Q(x) \cdot S(x)[/tex].
Sprawdźmy:
[tex]Q(x) \cdot S(x)=(x+1)(x^2-4)=x^3-4x+x^2-4=[/tex]
[tex]=x^3+x^2-4x-4=P(x)[/tex]
Jedno z podstawowych twierdzeń dotyczących podzielności wielomianów to Twierdzenie Bezouta. Jego treść jest następująca:
Liczba [tex]a[/tex] jest pierwiastkiem wielomianu [tex]W(x)[/tex] wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian [tex]W(x)[/tex] jest podzielny przez dwumian [tex]x-a[/tex].
Wyznacz współczynnik [tex]b[/tex] wielomianu [tex]W(x)=x^3-bx^2-x+3[/tex] wiedząc, że wielomian ten jest podzielny przez dwumian [tex]x-3[/tex].
Z Twierdzenia Bezouta wynika, że pierwiastkiem wielomianu [tex]W(x)[/tex] jest liczba [tex]x=3[/tex]. Czyli wartość tego wielomianu dla tego argumentu jest równa [tex]0[/tex].
[tex]W(3)=3^3-b \cdot 3^2-3+3=27-9b=0 [/tex]
[tex]27=9b[/tex]
[tex]b=3[/tex]
Jeśli [tex]W(x)[/tex] oraz [tex]P(x)[/tex] są wielomianami i [tex]P(x)[/tex] nie jest wielomianem zerowym, to istnieją takie dwa wielomiany [tex]Q(x)[/tex] oraz [tex]R(x)[/tex], że:
[tex]W(x)=P(x)\cdot Q(x) + R(x)[/tex],
gdzie stopień wielomianu [tex]R(x)[/tex] jest mniejszy od stopnia wielomianu [tex]P(x)[/tex]. Jeżeli wielomian [tex]W(x)[/tex] jest podzielny przez wielomian [tex]P(x)[/tex] to [tex]R(x)[/tex] jest wielomianem zerowym ( tzn. [tex]R(x)=0[/tex] ).
Obliczmy resztę z dzielenia dowolnego wielomianu [tex]W(x)[/tex] przez dwumian [tex]x-a[/tex]. Z powyższego twierdzenia wynika, że:
[tex]W(x)=(x-a)\cdot Q(x) + R(x)[/tex].
Obliczmy [tex]W(a)[/tex]:
[tex]W(a)=(a-a)\cdot Q(a) + R(a)=0 \cdot Q(a)+R(p)=R(a)[/tex].
Reszta z dzielenia wielomianu [tex]W(x)[/tex] przez dwumian [tex]x-a[/tex], jest równa [tex]W(a)[/tex].
-
Dany jest wielomian:$W(x)=x^4+4x^3+kx-1$. Wiadomo, że reszta z dzielenia wielomianu $W(x)$ przez dwumian $x+3$ wynosi $-1$. Oceń poprawność zdań.
-
$k=-9$.
-
Pierwiastkiem wielomianu $W(x)$ jest liczba $2 $
-
Reszta z dzielenia wielomianu $W(x)$ przez dwumian $x-1$ jest równa $-5$
Dzielenie wielomianów.
Powyżej zostały przedstawione najważniejsze twierdzenia dotyczące podzielności wielomianów. Teraz przedstawimy w jaki sposób wykonuje się dzielenie wielomianów.
Podzielimy wielomian [tex]W(x)=2x^3+x^2-5x+1[/tex] przez dwumian [tex]x+2[/tex].
- Zapisujemy oba wielomiany w następującej postaci:
[tex]\overline{2x^3+x^2-5x+1}: \quad x+2[/tex]
- Dzielimy pierwszy składnik wielomianu [tex]W(x)[/tex] (czyli [tex]2x^3[/tex] ) przez pierwszy składnik dwumianu (czyli [tex]x[/tex]). Otrzymany wynik, zapisujemy nad kreską:
[tex]2x^2[/tex]
[tex]\overline{2x^3+x^2-5x+1}: \quad x+2[/tex]
- Wynik poprzedniego dzielenia, czyli [tex]2x^2[/tex], mnożymy przez dwumian [tex]x+2[/tex], a wynik zapisujemy pod wielomianem [tex]W(x)[/tex]:
[tex]2x^2[/tex]
[tex]\overline{2x^3+x^2-5x+1}: \quad x+2[/tex]
[tex]2x^3+4x^2[/tex]
- Wykonujemy odejmowanie. Od wielomianu [tex]W(x)[/tex] odejmujemy wielomian zapisany pod nim. Wynik zapisujemy pod kreską:
[tex]2x^2[/tex]
[tex]\overline{2x^3+x^2-5x+1}: \quad x+2[/tex]
[tex]\underline{2x^3+4x^2}[/tex]
[tex]-3x^2-5x+1[/tex]
Wykonujemy kolejne operacje analogicznie jak poprzednio. Algorytm kończy się w momencie uzyskania wielomianu, o stopniu niższym od tego przez który dzielimy.
[tex]2x^2-3x+1[/tex]
[tex]\overline{2x^3+x^2-5x+1}: \quad x+2[/tex]
[tex]\underline{2x^3+4x^2}[/tex]
[tex]-3x^2-5x+1[/tex]
[tex]\underline{-3x^2-6x}[/tex]
[tex]x+1[/tex]
[tex]\underline{x+2}[/tex]
[tex]-1[/tex]
Otrzymana liczba [tex]-1[/tex] jest resztą z dzielenia wielomianu [tex]W(x)[/tex] przez dwumian [tex]x+2[/tex]. Wielomian [tex]W(x)[/tex] możemy zapisać jako:
[tex]W(x)=(x+2)(2x^2-3x+1)-1[/tex]
-
Dany jest wielomian $P(x)=x^4-5x^3+4x^2+5x-9$. Jeżeli: $P(x)=(x-4)Q_1(x)+R_1(x)$ lub $P(x)=(x+2)Q_2(x)+R_2(x)$ to:
-
$Q_1(x)=x^3-x^2+5,\ R_1(x)=11$
-
$Q_2(x)=x^3-7x^2+8x-31,\ R_2(x)=53$
Schemat Hornera
Schemat Hornera jest to algorytm, który pozwala na:
- dzielenie wielomianów przez dwumian [tex]x-a[/tex]
- sprawdzenie czy dana liczba jest pierwiastkiem wielomianu
- obliczanie wartości wielomianu dla pewnego argumentu.
Aby móc wykonywać algorytm Hornera, trzeba wiedzieć w jaki sposób tworzy się tabelkę.
Dany mamy wielomian:
[tex]W(x)=a_nx^n+a_{n-1}x^{n-1}+...+a_1x+a_0[/tex]
Współczynniki wielomianu wpisujemy w górnym wierszu tabeli:
W dolnym wierszu w pierwszej kratce wpisujemy wartość argumentu, dla którego chcemy obliczyć wartość wielomianu (lub jeżeli chcemy podzielić wielomian przez dwumian [tex]x-a[/tex], wartość [tex]a[/tex]). W drugiej kratce wpisujemy współczynnik przy najwyższej potędze wielomianu.
Jak dalej wykonujemy obliczenia za pomocą tabelki Hornera pokażemy na przykładzie.
Za pomocą Schematu Hornera podzielić wielomian [tex]W(x)=x^4+3x^3+x-3[/tex] przez dwumian [tex]x+2[/tex] oraz oblicz wartość wielomianu [tex]W(x)[/tex] dla argumentu [tex]x=-2[/tex].
- Zaczynamy od narysowania tabelki:
W pierwszym wierszu wpisujemy współczynniki wielomianu [tex]W(x)[/tex], a w drugim wierszu wpisujemy [tex]-2[/tex] (ponieważ dzielimy przez dwumian [tex]x+2[/tex]), oraz współczynnik przy najwyższej potędze wielomianu [tex]W(x)[/tex]. Ponieważ wielomian [tex]W(x)[/tex] nie ma potęgi [tex]x^2[/tex], więc oznacza to, że współczynnik przy tej potędze jest równy [tex]0[/tex], co również musimy wpisać do tabeli.
- Wypełniamy tabelę:
Aby uzupełnić pustą kratkę, mnożymy [tex]a=-2[/tex] przez liczbę, która znajduje się w poprzedniej wypełnionej kratce ( w tym wypadku jest to [tex]1[/tex]) i dodajemy liczbę, która znajduje się nad pustą kratką.
Kolejne kratki uzupełniamy analogicznie:
- Odczytujemy wyniki:
Wartość wielomianu [tex]W(x)[/tex] dla argumentu [tex]x=-2[/tex] jest równa [tex]-13[/tex]. Jest to ostatnia kratka w drugim wierszu. Sprawdzamy:
[tex]W(x)=x^4+3x^3+x-3[/tex]
[tex]W(-2)=(-2)^4+3 \cdot (-2)^3+(-2)-3=16-24-5=-13[/tex]
Po podzieleniu wielomianu [tex]W(x)[/tex] przez dwumian [tex]x+2[/tex] otrzymujemy:
Wielomian [tex]P(x)[/tex] o stopień niższy niż wielomian [tex]W(x)[/tex] i resztę z dzielenia tego wielomianu. Odczytujemy z tabeli współczynniki wielomianu [tex]P(x)[/tex] oraz resztę z dzielenia:
[tex]P(x)=x^3+x^2-2x+5[/tex]
Reszta z dzielenia wielomianu [tex]W(x)[/tex] przez dwumian [tex]x+2[/tex] to:
[tex]R=-13[/tex].
Możemy zapisać, że:
[tex]W(x)=P(x)(x+2)+R[/tex]
[tex]W(x)=(x^3+x^2-2x+5)(x+2)-13[/tex].
Za pomocą schematu Hornera, sprawdź czy liczba [tex]x=2[/tex] jest pierwiastkiem wielomianu [tex]W(x)=x^3-4x^2+x+6[/tex].
Rozwiązanie tego zadania sprowadza się do sprawdzenia, czy wartość wielomianu [tex]W(x)[/tex] dla argumentu [tex]x=2[/tex] jest równa [tex]0[/tex]. Tzn, czy ostatnia kratka w drugim wierszu tabeli Hornera po wykonaniu algorytmu będzie równa [tex]0[/tex].
Tworzymy i wypełniamy tabelę:
Widzimy, że w ostatniej kratce, drugiego wiersza tabeli otrzymaliśmy wartość [tex]0[/tex]. Oznacza to, że liczba [tex]x=2[/tex] jest pierwiastkiem wielomianu [tex]W(x)[/tex].
Oznacza to również, że:
- wielomian [tex]W(x)[/tex] jest podzielny przez dwumian [tex]x-2[/tex],
- wartość wielomianu [tex]W(x)[/tex] dla argumentu [tex]x=2[/tex] jest równa [tex]0[/tex].
Jeżeli materiał był dla Ciebie pomocny, pomóż nam w promocji i podziel się z innymi linkiem.
Kliknij w poniższe przyciski.
Dzięki :)











Komentarze (0
):
Logowanie Aby dodać komentarz musisz się zalogować.
Nie masz
jeszcze konta?
Załóż darmowe konto w 30 sekund.
Rejestracja
Nie pamiętasz hasła?